זאַלץ אין קריסטנטום: א פולשטענדיקער איבערבליק

די זאַלץ אין נצרות: אַ גאַנץ איבערבליק

די זאַלץ איז אַ וויכטיקער סימן אין דער נצרות, וואָס רעפּראַזענטירט ריינקייט, שטאַרקייט און פאַרהיטונג. דעם אַרטיקל וועט איבערבליקן די משמעותן און ראָלעס פון די זאַלץ אין נצרות, מיט אַ פאָקוס אויף די הייליגע טעקסטן, די מסורות און סימבאָלן וואָס זענען פֿאַרבונדען מיט אים, ווי אויך היסטאָרישע קאָנעקציעס און נוצרישע מײַסלעך.

די זאַלץ אין דעם נײַעם ברית

1. די דרשה אויף דעם בערג:

   • אין דעם נײַעם ברית, אין דער ראַם פון די דרשה אויף דעם בערג, רעדט ישו צו זיינע תלמידים און זאגט: "אַתֶּם מֶלַח הָאָרֶץ; וְאִם־יִפְסַק הַמֶּלַח מֵהַמְּלוּחַ בַּמֶּה יִתַּקֵּן לַאֲכֹל יִתֵּן, וְשָׁוִים לֹא־הוּא עוֹד, אֶלָּא לְהַשְׁלִיךְ חוּץ וְלָדוּשׁ בִּרְגָלַיִם" (מתי ה': 13). ישו ניצט זיך אין דעם מעטאפאָר צו ווײַזן אויף די וויכטיקייט פון די נוצרישע אין דער וועלט – ווי מענטשן וואָס דאַרפֿן צו האַלטן אויף ריינקייט און צו דינען ווי אַ ביישפּיל פֿאַר מוסרישע לעבן.

2. קורבנות און ריינקייט:

   • ווי אין ייִדישקייט, אויך אין נצרות זענען דאָרטן פֿאַרבינדונגען צווישן די זאַלץ, ריינקייט און קורבנות. די זאַלץ, וואָס איז געניצט צו האַלטן די ריינקייט פון די קורבנות אין דעם טעמפּל, איז אַ סימן פֿאַר רוחניות ריינקייט און קורבנות. דער נײַער ברית נוצן דעם סימן צו אונטערשטיצן די פּערזענלעכע ריינקייט און די גרייטקייט צו קורבן.

די זאַלץ אין נוצרישע מסורת

1. די נוצן פון זאַלץ אין דער באַפּטיזמוס:

   • אין קאַטאָלישע נצרות, זאַלץ ווערט manchmal געניצט אין דער באַפּטיזמוס ווי אַ סימן פֿאַר טיהור און פאַרהיטונג. דער כוהן קען שטעלן זאַלץ אין דעם מויל פון דעם קינד אָדער דעם באַפּטיזירטן, צו סימלען זיין אַרײַנגאַנג אין ריינע און נוצרישע לעבן. די זאַלץ סימלען די באַשיצן פון די נשמה און גוף קעגן בייזע כוחות און אויסדריקן די פאַרבונד צו האַלטן אויף ריינקייט פון לעבן.

2. די נוצן פון זאַלץ אין שד-גירוש טקסן:

   • אין עטלעכע נוצרישע מסורות, זאַלץ ווערט געניצט אין שד-גירוש טקסן ווי אַ סימן פֿאַר טיהור און באַשיצן קעגן בייזע רוחות. די טקסן שטעלן אונטער דעם טהעריק און הייליק מאַכט פון די זאַלץ, און די יכולת צו ווייַטנ זיך בייזע דורך אים.

3. היסטאָריע און נוצרישע מײַסלעך:

   • אין נוצרישע מײַסלעך, זענען דאָ Geschicht וועגן זאַלץ וואָס ווערט געניצט צו פאַרשטיין שדים און בייזע רוחות. למשל, אין פילע מײַסלעך ווערט דערציילט וועגן זאַלץ וואָס איז געשטויבט אויף דעם טיר אָדער אויף פֿענצטער צו באַשיצן דעם היים קעגן בייזע רוחות. אין איינע פון די סקאָטישע מײַסלעך, איז געזאָגט אַז זאַלץ וואָס איז געשטויבט אין אַ צלב-פֿאָרם בײַם אַרײַנגאַנג צו דעם היים באַשיצט קעגן שדים און רוחות.
   • אין נאָרדישע מיתאָלאָגיע, וואָס איז שפּעטער געשטיצט דורך נצרות, איז דאָ אַ געשיכטע וועגן דעם גאָט פון זאַלץ, Ægir, וואָס איז געהאלטן צו זיין איינער פון די ים-גאָט. די זאַלץ אין דער מיתאָלאָגיע איז געהאלטן צו זיין אַ הייליק מאַטעריאַל וואָס ווערט געניצט פֿאַר טיהור און באַשיצן.

4. די זאַלץ ווי אַ וויכטיקער היסטאָרישער פּראָדוקט:

   • די זאַלץ איז געווען אַ וויכטיקער פּראָדוקט איבער דער היסטאָריע פון מענטשלעכקייט, כולל אין די ערשטע צייטן פון נצרות. זי איז געווען געניצט ווי אַ טייַער סחורה, און איר סימבאָליק אין נצרות איז אויך פֿאַרבונדען צו איר עקאָנאָמיש ווערט. שטעט ווי רוים האָבן געניצט זאַלץ ווי אַ סחורה, און זאַלץ-הändler זענען געווען פון אַ וויכטיקער שטאַט אין געזעלשאַפט.
   • אין דער נוצרישער געשיכטע פון ישו, זענען דאָ פּאַראַלעלן צו די זאַלץ ווי אַ סימן פֿאַר פאַרהיטונג, בדיוק ווי די ווערטער פון ישו און די נוצרישע תורה זענען דיזיינד צו פאַרהיטן די גלויבן און מוסרישע עקרונות.

מסקנות

```